TIRNAK YEME

Tırnak yeme alışkanlığına 3-4 yaşlarından önce sıklıkla rastlanmaz.Ancak ender olarak 15 aylık gibi erken bir dönemde de görülebilir.
        
Tırnak yeme bir güvensizlik belirtisi olarak kabul edilir. Aile içinde aşırı baskılı ve otoriter bir eğitimin uygulanması,çocuğun sürekli azarlanarak eleştirilmesi,kıskançlık,yetersiz ilgi ve sevgi ile sıkıntı ve gerginlik tırnak yemeye neden olan başlıca etkenler arasında sayılabilir. Çocukların yarasında görülen bu alışkanlığın kazanılmasında,aile içinde tırnak yiyen bir modelin çocuk tarafından taklit edilmesi de bir etken olabilir.       

En etkili tedavi yöntemi,3-4 yaşlarına kadar bu alışkanlığın anne ve baba tarafından görmezlikten gelinmesidir. Çocuğun bu alışkanlığı kazanmasına neden olan etkenler saptanarak konuya çözüm getirilebilir. Ancak çocuğun kendisini güvensiz hissetmesi halinde bu alışkanlığa yeniden başladığı görülür. Çocuğun gururunu okşayarak,tırnak yemenin onu ne denli çirkin yapabileceği telaşsız bir biçimde anlatılmalıdır. Özellikle kız çocukları için manikür malzemesi alınarak,tırnaklarının manikürlü ve yenmiş biçimleri onlara gösterilmelidir.
 

 Kaynak: Çocuk Psikolojisi Prof.Dr.Haluk Yavuzer